Jest dobrze!

Stało się!
Tytuł motocyklowego mistrza świata 2008 roku oficjalnie przeszedł w ręce Valentego na trzy rundy przed końcem sezonu.
Dwa lata czekałam na to!
Vale, w swoim stylu, celebrował tytuł w koszulką z napisem "Scusate il ritado" (wybaczcie spóźnienie).
Nie ma sprawy, tylko następnym razem nie każ znowu tyle czekać!

W ogóle wszystko zaczyna się prostować.
Szafka, którą zabiłam, została wyniesiona i zastąpiona nową i śliczną.
Może jej duch wreszcie przestanie mnie straszyć?
Knajpa na wieczór panieński koleżanki została zarezerwowana.
Prezent i album pamiątkowy są wciąż w "fazie beta", ale mam nadzieję, że zdążę ze wszystkim.
Wygląda na to, że na forumowym zlocie nie spotkają się wyłącznie organizatorzy, inni też się pojawią co bardzo cieszy.
Nawet niepewność co do godziny nie zdoła mnie zmartwić.
Bo skoro już się w mieście pokażą, to przecież zdołamy się spotkać, innego scenariusza nie przewiduję.

Nawet znalazłam szelki!
Ostatnio naszło mnie, że bardzo, ale to bardzo chcę mieć szelki (jak się mieszka ze studentką projektowania ubioru to pewne fluidy mieszają się i powstaje z tego nowa jakość, czyli ja eksperymentująca z modą)
Klasycznych, bez udziwnień.
Zdeptałam pół miasta w ich poszukiwaniu, żeby dostać je przypadkiem w sklepie po drugiej stronie ulicy.

Kupiłam bilet na koncert Franza Ferdinanda.
Jedzie ze mną moje dobre samopoczucie i dzika radość, że znowu ich zobaczę... po dwóch latach przerwy.

Szkoła Tłumaczy dostała zielone światło.
Tylko, że jeszcze oni muszą mnie zechcieć, ale póki co nie widzę powodu, czemu mieliby mnie nie chcieć.
Nie twierdzę, że nie zobaczę tego powodu na egzaminie, ale to dopiero w połowie października.

Jest dobrze.
Jest prosto.
I nawet błyśnie czasem słońce.